NEUROMOBILIZATION

7_neuromobilizacjeNeuromobilizacje to nowatorska metoda leczenia konfliktów uciskowych w obrębie układu nerwowego.

Metoda ta bazuje na neuromechanice nerwów, czyli na możliwości adaptacji układu nerwowego do ciągłych zmian obciążeń mechanicznych. Autorzy metody zwracają uwagę, że do podrażnienia nerwów dochodzi praktycznie w każdej patologii narządu ruchu. W czynności czuciowej objawia się to bólem i przeczulicą, w czynności neurowegetatywnej zaburzeniami naczynioruchowymi, potowydzielniczymi i troficznymi.

Poprzez odpowiednie pozycje napięciowe fizjoterapeuta bada zdolność nerwów do adaptacji w danej pozycji. Próbuje wywołać określone dolegliwości zgłaszane przez pacjenta w wywiadzie. Jeśli zdoła wywołać dane dolegliwości – potwierdza hipotezę, że problem leży w tkance nerwowej.

Leczenie polega na wykonywaniu ruchów oscylacyjnych, wywoływanych ”z daleka” w bezbólowym zakresie ruchu. Spodziewanym efektem będzie prawidłowy ruch bez bólu.

Główne zastosowanie terapii neuromobilizacji to problemy z: nerwem pośrodkowym, promieniowym, łokciowym, kulszowym, udowym, zasłonowym, kanałem kręgowym , układem współczulnym.

W praktyce metoda neuromobilizacji okazuje się niezwykle skuteczna w:

  • normalizacji napięć układu nerwowego po zabiegach chirurgii ogólnej, ginekologicznej  i transplantacyjnej,
  • po zabiegach neurochirurgicznych,
  • w przebiegu zmian dyskopatycznych, konfliktów korzeniowych,
  • po urazach sportowych,
  • w zespołach cieśni nerwów obwodowych.